999231_701741733181782_754369412_n

Taniec jesieni

Wysuszone listopadowym wiatrem,
poskręcane w brunatne rurki,
jeszcze niedawno spływały kaskadą serduszek
w kolorze nadziei,
z ramion brzozowej pani.

Dziś,
obnażając ciemnobrązowy szkielet właścicielki,
tańczą beztrosko w takt muzyki,
bez cienia fałszu dmiącej od wschodu,
unosząc się lekko, jakby pełne życia,
wirują w walcu – tworząc piruety.

Najwyraźniej – kryjąc smutek i żal,
chcą pochwalić się dobrym nastrojem
przed podróżą do innego świata.

 A wicher

dyryguje orkiestrą,
jakby chciał przywiać zimę!

©Ivka Nowak, 03. 10. 2013

 

 

Brzozo

Z nicości stworzona
wodą życia płacząca
ty pośród drzew tysiąca
jesteś mi urzekająca.

Dźwięcznie muzyką odurzysz
w tak wiatru liśćmi tańcząc
z artyzmem na przekór słońcu
ochronnym płaszczem usłużysz.

Pod twą koroną przysiądę
i kropel wchłonę nieśmiało
gdy deszczem zraszać będą
znużonej ziemi ciało.

©Ivka Nowak, 08. 10. 2013

 

2

 

Wspomnienie

Spacerując wspomnieniem przeszłości,
muskam wzrokiem zakątki młodości.
Widzę zgrabną, budzącą podziw,
arystokratycznej postaci krągłość
i oczy, w gasnącym blasku przebytych godzin
- w nich czytam życiową mądrość.

W imponującym stylu,
zachowując pozory delikatności,
uwalniasz uśmiech
pachnący maciejką i bzami.

Pamiętasz?
Rosły u sztachetowego płotu
w sąsiedztwie warzywnych zagonów
w bajecznym ogrodzie – zaraz przy domu.

Z oceanem żalu w głosie
cichy jęk moje myśli echem do ciebie,
kuchni pachnącej ziemniaczanymi plackami
i rodzinnych stron niesie.

©Ivka Nowak, 12. 11. 2013

1535607_701741036515185_2015416565_n

Kropelka

Chciałabym spadać
jak ciepły deszcz w upalne lato
spływać po twoim ciele
kropelką delikatną, czystą

Z nieśmiałością
sączyć się z wolna
po twoich włosach, twarzy
Zwilżać powieki twych oczu
docierać do ust

Nie chcę stąd iść
lecz spadam niżej, by
Po szyi toczyć się dalej…

©Ivka Nowak, 02. 08. 2013

 

 

Skrzydła

Połamałeś moje skrzydła
podeptałeś wiarę w miłość
lecz ja się wzniosę ponad świat
szybując w bezkresnej nocy
prześcignę wiatr – dosięgnę gwiazd!

Przeszłość oddalę westchnieniem
wiarą przemierzę drogi szmat
z nadzieją wkroczę w nowy dzień
po upadku zastygnie ślad
odnajdę szczęście – w moich snach!

Marząc o miłości
szukać jej nie ustanę
choć w sercu gorzki ból
choć na strzępy porwane
jeszcze bije życiem!

Póki wierzę w miłość
na przekór złym wspomnieniom
w mozaikę optymizm
poskładam chore cząstki
kochać nie przestanę!

©Ivka Nowak, 16. 01. 2014

 

1003941_701742133181742_969806747_n

 

 

 Jestem…

Skromna jestem, lecz z zasady
słów nie chowam do szuflady.
Przechowuję je w umyśle
w poskładanym szyku
ściśle

Kiedy najdzie mnie ochota
zdania składam
jest robota.
Choć nie zawsze pięknie, składnie
powód zaraz uzasadnię

By coś stworzyć w zacnym kształcie
trzeba by talent pisarski
pobrać zwyczajnie
w ryczałcie!

©Ivka Nowak, 05. 02. 2014

 

 

Pragnienie

Wyśpiewam dla Ciebie
wszystkie swoje wiersze
czułością przyprawioną wdziękiem
wyśpiewam bezwstydnie
miłość rozognioną
nagością podszytą lękiem.

Pragnienie Twego ciała
na wskroś mnie przenika
podsycana płomieniem
woń czekoladowych kadzideł
wypełnia półmrok
“Słodycz” sączy się z głośnika.

Nim słonce zbudzić się zdoła
bo księżyc nas nie spłoszy
wiedzeni potęgą amora
odpłyniemy do bram rozkoszy.

©Ivka Nowak, 29. 07. 2013

iv003

Wieczna tęsknota

Tęsknię
nie czując ciepła dłoni
nie dotykając aksamitu skóry
nie smakując słodyczy ust
nie widząc uśmiechu na twarzy
Lubię
gdy promienieje radością

Tęsknię
nie słysząc brzmienia głosu
szeptów co jak dzwoneczki
rozbudzają całą orkiestrę myśli
komponując nowe melodie

Tęsknię…

©Ivka Nowak, 12. 02. 2014

 

 

 

Miłość

 Najdelikatniejsze narzędzie świata
 bieg życia ręką uciechy przeplata!
 Czystym powiewem swej bytności,
 Wskazuje przyjaźń, czucie radości!
 
 Ona to w sercach zapuszcza korzenie
 duszę obficie obdarza natchnieniem!
 Pozwala poznać najsłodsze rozkosze,
 do niej co wieczór prośby moje wznoszę!     
 
 Pierwszym promieniem pogodnego słońca,
 oświeca nastrój, tym przyjemność sprawia!
 Niech i ostatni dotykając końca,
 wyraz błogości na twarzy zostawia
 
 Miłość…

©Ivka Nowak, 14. 02. 2014

iv004

 

Człowiek człowiekowi wilkiem

Tak sobie myślę…
Jaki piękny byłby świat
bez nienawiści
uczuć zazdrości
darcia szat

Tak sobie myślę…
Może kiedyś będzie tak
człowiek człowiekowi
nie wilkiem, lecz
jak z bratem brat

Tak sobie myślę…
Ach jaki piękny byłby świat
bez ludzi “bezdomnych”
których los tnie
niczym kat

Tak sobie myślę…
Czy z braku własnego życia
jak ludożercy żywimy się krwią
naszych niepowodzeń
budząc uśmiech politowania i strach?

Tak sobie myślę
Chyba jestem?

©Ivka Nowak, 02. 10. 2013

 

 

Nienasycenie

Spacerując we śnie
ubrana tylko w noc
otaczam posągowe kształty
wibrującą nutką zapachu orientu

wdzieram się w zmysły
blaskiem powabnego ruchu
budzę ze snu
otuloną płaszczem powiek
świetlistą głębię źrenic

Czary niekończącej się namiętności
nie zdołam przelać

choćbym syciła wszystkie zmysły

do woli
nasycić nie zdołam…

©Ivka Nowak, 13. 02. 2014

 

iv002

Złudzenia

Czego szukam u skały boku?
Z tym pytaniem zasypiam od roku!
Tkwię po cichu w okowach bierności,
zamiast szukać bezpiecznej stałości!
 
Czas najwyższy rozproszyć złudzenia
nic na lepsze od lat się nie zmienia!
Może znajdę z początkiem wiosny
w moich wierszach wątek radosny!
 
A tymczasem z przydrożną sosną
zaszumimy niedolą żałosną!

©Ivka Nowak, 15. 02. 2014

 

 

***

Mawiała babka:
Z ładnej miski się
nie najesz!
Teraz przymieram głodem
miłości…

©Ivka Nowak, 18. 02. 2014

 

 

ivkaa01

 

***

Jego oczy, jak dwa diamenty
skóra – miękki aksamit
włosy – anielskie fale
serce – zwyczajny,
polny kamień!

©Ivka Nowak, 17. 02. 2014 

 

 

Otwórzmy serca 

Nie zamykaj oczu
gdy o pomoc proszą
nie zagłuszaj płaczu
uszy wszystko zniosą!

Bądź czuły na krzywdy
przykładem, oświatą
uśmiech dziecka będzie
najlepszą zapłatą!

Refren:

To co w nas najlepsze
podarujmy światu
zaczarujmy przestrzeń
dobrem do kwadratu!

To co w nas najlepsze
ofiarujmy sercem
nie pozwólmy bliskim
tak bez końca cierpieć!

Ratunku w potrzebie
każdy cicho łaknie!
Ludzi dobrej woli
niech nigdy nie braknie!

Ofiarujmy pomoc
gestem życzliwości
Niech wybuchną serca
lawiną hojności!

©Ivka Nowak, 18 lutego 2014

 

 

ivkaa02

Żyję dla miłości

Chcę żyć dniem,
który nigdy nie umiera.
Nadzieją na wspólne jutro.
Chcę zmieniać świat dla ciebie.
Robić wszystko, co niemożliwe!

Chcę mieć cię blisko
podczas deszczu.
Całować twój uśmiech
i odczuwać ból.

Patrząc na ciebie
widzieć piękno duszy.
W świecie kłamstw
ty jesteś prawdą!
Kiedy mówisz: kocham
świecę jak gwiazda w ciemności!

Spłynąłeś w moje życie
promieniem słońca,
zatrzymałeś łzy.
Wszystko jest teraz
jasne pogodne i proste.

Bez ciebie
byłam zawsze głodna.
Teraz mam wszystko
czego potrzebuję.
To twoja miłość!
Jest moją karmą.
Sprawia, że jestem silniejsza!

Tylko mnie kochaj…

©Ivka Nowak, 28 marca 2014

 

***

Nie dam się chwastom!
Wypielę ogród do czarnej ziemi
i utraty tchu. Własnymi rękami!
Głupio byłoby dać mu
znowu zarosnąć…

©Ivka Nowak, 18. 02. 2014

ivkaa03

 

***

Nie złamie mnie tęgi mróz
choć myśli przyprószył szron
i palce zakuł w sople…
W oczach zastygłe łzy –
– za oknem promyk wiosny – odtaję!

©Ivka Nowak, 18. 02. 2014

 

Z gruzów powstanę

Upadam na kolana!
Kalecząc naskórek
ostrymi krawędziami wspomnień,
zbieram okruchy
rozbitego na kawałki życia!

Z nich wyodrębnię
iskrzące kryształki
pewności
spokoju
harmonii…

Poskładam dawną siebie!
Z gruzów powstanę silniejsza
bogatsza w nowe doświadczenia
i siateczkę zmarszczek!

©Ivka Nowak, 20.02.2014

 

Pracowite matki

W moim ogrodzie
pracowite matki;
Ziemia i ja.
Pierwsza w trudzie i znoju
przez noc całą
nicią żółto – białą
tkała wzory kwieciste…

Nad ranem
w kropel błyszczących rosie
ukazał się mym oczom sennym
w całej swej krasie
wpleciony między traw bujnych źdźbłami
milionem stokrotek usłany
Dywan nad dywanami!

©Ivka Nowak, 13. 06. 2013

 

Kruchość

Jestem jesiennym liściem
pożółkłym od trosk
osnutym wspomnieniem lata
i ciebie…

Kruchą cząstką świata

ulotną chwilą
myślą niesioną przez wiatr
do bliskich
przyjaciół w niebie…

©Ivka Nova, 02. 10. 2013

 

Zgorzkniały towarzysz

Nocą w lśniącym pancerzu
mienię się tysiącem złotych błyskawic.
Spalam się jak próchno
wyssane z treści życia
niezdolne, by zacząć od nowa…
 
Zapominam o tym,
co było i będzie!
Co świeciło blado
drżąc niepokojem mroku.
W towarzystwie samotności!
 
Za dnia tonę
całym jestestwem
w śniadym gąszczu
różnolitej, pełnej śpiewu
i szumu zieleni.

©Ivka Nowak, 10. 03. 2014

 

Spełnienie

Rozkwitłe z marzeń
rozbudzone z głodu miłości
jak morski bezmiar…

Tęsknoty myśli figlarnej

rwane czułością westchnienia
szepty słów gorących
roziskrzone źrenice…
Zdały się wypełniać rozbłyskiem
świat cały!

Krew zagrała falą przypływu!

Policzki pokryły róże.
Jak słupy ognia biły
żarem rozkoszy
spływając pod stopy…

Serce pękało z radości!

Łzy szczęścia wylały kałużą,
topiąc pamięć dawnej,
surowej samotności…

©Ivka Nowak, 28 marca 2014

 

Życzenie

 
Niech każdy dzień
jak strumień z czystego źródła
wodą spokoju ku kwiecistym łąkom
wypływa…

Niech jego nurtu
nie zburzy żaden pocisk
nieszczęścia…

Niech zefir
chłodnym tchnieniem
wszystkie troski, niedole oddala…

Niechaj w upalne dni
zielonych drzew cienie
nad utrudzonym w znoju
wstrzymują słońca promienie…

Niechaj niebo
które co dzień kwiaty rosi
spływa czystym zdrojem
napełniając pragnienia
deszczem tkliwej rozkoszy…

©Ivka Nowak, 2 kwietnia 2014