27 Okt 2017

NowościKommentare deaktiviert

1535607_701741036515185_2015416565_n

 

Powiekę możesz opuścić

Wtedy, wśród narastającego szumu,
w oślepiającym słońcu obrazy traciły ostrość,
dostawały białych plam. 

Szła ku morzu, wysoko podnosząc
stopy, brodziła po kostki w piachu,
a ono pracowało.

Właśnie był odpływ. Językami wody
fale malowały plażom twarze, 
muszlami snuła się cisza morska.

W niełasce oddalenia budzą się tęsknoty,
są nie do ujarzmienia, ale pozwalają podziwiać,
pomarzyć nieesencjonalnie – bez egzaltacji.

W płatkach słonej ziemi i jesień
będzie piękna, trawiona miłością
niezależną od łez ‒ kochany…

©Ivka Nowak, 30 sierpnia 2014

 

Jestem…

Skromna jestem, lecz z zasady
słów nie chowam do szuflady.
Przechowuję je w umyśle,
w poskładanym szyku ściśle.

Kiedy najdzie mnie ochota,
zdania składam - jest robota!
Choć nie zawsze pięknie, składnie,
powód zaraz uzasadnię.

By coś stworzyć w zacnym kształcie,
trzeba by talent pisarski
pobrać zwyczajnie,
w ryczałcie!

©Ivka Nowak, 05. 02. 2014

 

Nienasycenie

Spacerując we śnie
ubrana tylko w noc
otaczam posągowe kształty
wibrującą nutką orientu

wdzieram się w zmysły
blaskiem powabnego ruchu
budzę ze snu
otuloną płaszczem powiek
świetlistą głębię źrenic

Czary niekończącej się namiętności
nie zdołam przelać
choćbym syciła wszystkie zmysły

do woli
nasycić nie zdołam…

©Ivka Nowak, 13. 02. 2014

 

Miłość

 Najdelikatniejsze narzędzie świata
 bieg życia ręką uciechy przeplata!
 Czystym powiewem swoistej bytności,
 Wskazuje przyjaźń, uczucie radości!
 
 Ona to w sercach zapuszcza korzenie
 duszę obficie obdarza natchnieniem!
 Pozwala poznać najsłodsze rozkosze,
 do niej co wieczór prośby moje wznoszę!     
 
 Pierwszym promieniem pogodnego słońca,
 oświeca nastrój, tym przyjemność sprawia!
 Niech i ostatni dotykając końca,
 wyraz błogości na twarzy zostawia
 

 Miłość…

©Ivka Nowak, 14. 02. 2014

 

Złudzenia

Czego szukam u skały boku?
Z tym pytaniem zasypiam od roku!
Tkwię po cichu w okowach bierności,
zamiast szukać bezpiecznej stałości!

Czas najwyższy rozproszyć złudzenia
nic na lepsze od lat się nie zmienia!
Może znajdę z początkiem wiosny
w moich wierszach wątek radosny!

A tymczasem z przydrożną sosną
zaszumimy niedolą żałosną!

©Ivka Nowak, 15. 02. 2014

 

iv002

 

Bez Ciebie…

Deszczem radosnych barw
spływasz w ponure dni
Wiatru łagodnym powiewem
topisz zastygłe łzy.

Płaszczem czułości otulasz
gdy nocą układam się do snu
W oazie spokoju zasypiam
nim zdołasz policzyć do stu.

Wodą ze źródła tryskasz obficie
gdy gorycz zwątpienia
trawi ma duszę, gasisz płomienie
Poisz mnie życiem!

Energią mi jesteś
pokarmu okruchem
swobodnym oddechem

Bez ciebie
byłabym wspomnienia echem…

©Ivka Nowak, 14 października 2013

 

Życzenie

Niech każdy dzień
jak strumień czystego źródła
wodą spokoju
ku kwiecistym łąkom
wypływa…

Niech jego nurtu
nie zburzy żaden pocisk nieszczęścia…
Niech zefir
chłodnym tchnieniem
wszystkie troski, niedole oddala…

Niechaj w upalne dni
zielonych drzew cienie
nad utrudzonym w znoju
wstrzymują słońca promienie…

Niechaj niebo
które co dzień kwiaty rosi
spływa czystym zdrojem
napełniając pragnienia
deszczem radosnej rozkoszy…

©Ivka Nowak, 2 kwietnia 2014

 

Kielich kwiatu

Wyśniłam cię z ogrodu
miłością rozkwitłego.
Wyplotłam spośród pręcików
ukrytych w powabni
jaskrawo ubarwionych
płatków kwiatu.

Srebrzystą rosą
o poranku przyprószony
drżąc w odpływie snu
unosisz w powietrze drobiny
niebiańskiej woni pyłku.

Nasączając przestrzeń ciepłem
wabisz mój krok
błyskiem namiętności
wprost do serca
rozwartego na oścież
kielicha…

Smak ust wzrusza struny
mych pragnień…

©Ivka Nowak, 29 marca 2014

 

Podziękowanie

Za każdy nowy poranek
i wachlarz tęczy po burzy,
za odrobinę wytchnienia
w znojnej życia podróży.

Za nikły promyk nadziei
i kroplę w morzu miłości,
za dobre rady w potrzebie,
okruch życiowej mądrości.

Za pocieszenie w cierpieniu
i napełnienie mnie wiarą
za darowany łut szczęścia
z dobroci serca bezmiaru.

Dziękuję Ci Panie!

©Ivka Nowak, 22 stycznia 2014

 

Dźwięczna nuta

Magią wieczoru odurza
uśmiechem spełnienia dzień krasi
Nim kurant wybrzmi południe
skąpany w słońcu
na strunach pokusy wygrywa
nocy melodię
Śpiew ptasi.

Radością pod niebem zachwyca

muśnięciem skrzydeł, myśl
frywolną, nutę uniesień
nastroje czułości.
Z wiatru powiewem na zmianę
tęsknotę mych pragnień gasi.

©Ivka Nowak, 1 kwietnia 2014